Í morgun heyrði ég viðtal á RUV við félaga mína þá Gunnar Trausta, Bjössa Birgis og Leif Jóns um líkanasmíðina. Komust þeir vela að orði og sagði Gunnar skemmtilega sögu af viðureign þeirra Gylfa Ægis og Axels Sciöth stýrimanns um borð í Hafliða í dann.

Mér finnst fréttin í gær um hundamálið á Akureyri sorglega fyndin og eiginlega allt í kring um þennan blessaða hund, og raunar aðra hunda sem virðast allt gera til þess að komast frá eigendum sínum. Drengurinn, sem nafngreindur var í þessu hundamáli stuttu eftir meint dráp á hundkvikindinu, hefur mátt ganga í gegn um hræðilega tíma til þess að reyna að afsanna sinn meinta þátt í málinu. Eigandi hundsins og allir henni nákomnir, svo og þeir akureyringar, sem "sáu" þegar hundurinn var drepinn, eiga skilyrðislaust að biðja drenginn afsökunar. Það hefur nefnilega komið í ljós að hundsspottið er bráðlifandi, hann langaði bara út á lífið á þjóðhátíðarhelginni og hefur greinilega ekki séð ástæðu til að fara aftur til eiganda síns, kannski ekki liðið vel hjá stelpu sem á svona auðvelt með að ljúga upp á náunga sinn. 

Það er svo spurning af hverju þarf að skera niður eftir ríflega 20 ára uppbyggingu þorskstofnsins? Hvað hefur brugðist og hversvegna?

Undarlegt upphlaup Keflvíkinga í og eftir leik þeirra við Skagamenn er efst á baugi í íþróttaumræðunni hér um borð. Það skal viðurkennt að mark Bjarna var dálítið óvenjulegt, eða öllu heldur aðstæðurnar þegar hann skorar markið, en það er greinilegt að hann átti ekki von á að skora, það sést á látbragði hans. Það er hinsvegar algert rugl að ætla Skagamönnum að gefa Keflvíkingum mark, bara af því að markvörður þeirra var langt úti á velli í stað þess að vera á milli markstanganna. Læti Keflvíkinga eftir leikinn eru kapítuli út af fyrir sig og vonandi sjáum við ekki meira af slíku í íslenskri knattspyrnu í framtíðinni.

Enn og aftur er kolefnisjöfnunarbrandarinn ofarlega í huga mér. Er nema von að maður hugsi aðeins um þetta rugl; þetta dynur á manni eins og útsöluauglýsingar í útvarpinu, já, og sjónvarpinu líka. Við erum svo asskoti tískuvæn, íslendingar. Allt sem er í tísku er okkar, og meira til. Það sem er ekki, og hefur kannski aldrei verið, í tísku í útlöndum nær hæstum hæðum hjá okkur og fólk gleypir sumt af þessu tískudóti eins og glóðvolgar pylsur og kyngir öllu kjaftæðinu, jafnvel án þess að fá sér kók. Talandi um kók. Hafiði tekið eftir því að hver einasti megrunarkúr, hver einasta megrunarhugmynd, sem verið er að selja trúgjörnu og illa stöddu of feitu fólki byggist upp á hreyfingu? hver einasti(a)! Og það er einmitt lausin; hreyfing, göngutúr er lausin á offituvandamálinu, ekki þetta bull um að éta meira af ávöxtum, grænmeti, kolvetni og hvað þetta drasl allt nefnist. Ég hef aldrei verið mikill ávaxta- né grænmetiskall, ég borða þetta dót með mat og stundum finnst sumum að ég borði ekki nóg af þessu, en ég svara bara eins og einn kunningi minn þegar hann var að borða lambalæri og einhver hafi á orði að hann borðaði ekki nó grænmeti með lambinu. Hann sagði: Þessi rolla, sem lærið er af, borðaði gras alla sína ævi og sjáðu hvernig er komið fyrir henni!!! Í alvöru. Hreyfing er málið og með þeim orðum hætti ég þessu bulli, þarf að hvíla mig.

Þá ætla ég loks að gera tilraun til þess að skrifa á bloggið mitt eins og eina færslu.  Ég er staddur í Barentshafi, nákvæmlega á 70°N og 37°A sem er helvíti langt í burtu frá heimaslóðunum. Núna er svarta þoka og norðaustan golukaldi og frekar lítið um að vera á slóðinni. Það eru hér mörg skip, 5 norsk, 4 færeysk og dágóður helingur af pínulitlum rússneskum, hálfgerðum snurvoðapungum, líkastir dráttarbátum í laginu. Hér erum við um 70 mílur frá næsta landi og þykir mér þessir pungar vera nokkuð langt frá landi, ef gerði brælu, en slík veður eru víst sjaldgæf hér norður frá á sumrin. Talandi um veður. Enn dynja á heimsbyggðinni fréttir af náttúruhamförum, ef hamfarir skyldi kalla. Rigningar hér, þurkar þar, og skýrslur frá hinum og þessum stofnunum um hvílíkar hamfarir bíði fólksins á jörðinni í framtíðinni, ef ekkert verður að gert. Það þarf að flytja fólk svoleiðis milljónum saman út og suður og gefa því að éta vegna uppblásturs og þurka og annarra náttúruhamfara. En það dettur engum í hug að taka kalla eins og Mugabe og flytja hann í aðra veröld. Hann er búinn að gera Simbabve, sam áður var auðugt land og sjálfu sér nægt, að enn einu betliríkinu í Afríku, og sver sig vel í ætt við aðra afríska höfðingja. Svo situr Solla utanríkis á samkundu með þessum afrísku þjóðarmorðingjum og þykir það bara allt í lagi; þeir ætla nefnilega "kannski" að styðja framboð Íslands til öryggisráðs SÞ. Djísús! Maður hefði trúað því upp á ráðherra íhaldsins að sitja svona samkomur og guma af því, en að fulltrúi Sf skuli sækja slíka mafíusamkomu, því hefði ég átt erfitt með að trúa, allavega fyrir kosningar.

Þessar náttúruhamfarir eiga víst að stafa af auknum gróðurhúsalofttegundum í andrúmsloftinu og ef menn hætta ekki að menga, eins og þeir gera í dag, verður ólíft á jörðinni eftir nokkur hundruð ár. Þessir spádómar minna mig dálítið á heimsendaspárnar sem maður heyrði í útvarpinu næstum árlega í gamla daga, venjulega frá einhverjum spámönnum, sem í dag teljast misheppnaðir spámenn. Og svo heyrði maður líka af svona smáhópum sem svo gersamlega trúðu á orð spámanna sinns að allir frömdu sjálfsmorð vegna þess að spámaðurinn sagði að það þjónaði engum tilgangi að lifa lengur á jörðinni, allt væri hvort sem er að fara til fjandans. Þetta var auðvitað klikkað lið, að manni fannst. Í dag veltir maður fyrir sér hvort þeir sem halda fram heimsendi venga mengunar séu slíkir spámenn. En , ekki er allt alslæmt. Íslenskir kaupsýslumenn eru búnir að finna lausnina: Kolefnisjöfnun!! Mér finnst þetta kolefnisjöfnunarkjaftæði vera einhver hræðilegasti brandari sem lengi hefur heyrst. Allir verða að kolefnisjafna og borga fyrir það dágóða summu, en það besta við það er að margir trúa því að ein veimiltítuleg hrísla geti kolefnisjafnað einhvern skapaðan hlut, hún á ábyggilega fullt í fangi með að halda lífi í sjálfri sér, þó hún fari ekki að bjarga heiminu frá enn einum heimsendinum.

Gaman að segja frá því hér að strákarnir í Hafliða-félaginu hafa ekki setið auðum höndum á meðan ég veltist um á hafinu. Fóru í rannsóknarferð í Víkina og mér skilst að þeir séu búnir að finna mann til að smíða líkan af Hafliða. Ekki nóg með það, heldur hafa þeir stofnað félag til þess að hefja fjársöfnun til líkanasmíðinnar og sett upp heimasíðu, si2.is.

Það er enn við það sama hér í úthafinu, þó smá breyting. Veiðin er léleg en það er að versna veðrið. Spáin upp á einhverja tugi metar í vindi og ekki finnst manni því á bætandi. Svona er þó bara lífið; skin og skúrir. Ég held maður taki þó hressandi kaldann fram yfir tilbúnar fréttasprengjur.

Fiskiríið er ekki upp á marga fiska hér í úthafinu nú sem stendur, um tonn á togtíma. Undanfarin ár hefur tíminn, sem nú fer í hönd, verið sá besti á vertíðinni og mönnum líst ekki á blikuna ef ekki fer að glæðast.

Nú eru kosningarnar liðnar og vonin, sem bjó í brjósti manns á kosninganótt, er liðin hjá. Enn einu sinni sitjum við uppi með íhaldið og hækjuna. Það sem helst vekur manni von er að í næstu kosningum þurkist hækjuflokkurinn út, maður getur látið sig hlakka til þess næstu 4 árin.

Hún er merkileg þessi leynd sem hvílir á því hvað álfyrirtækin eru að borga okkur fyrir rafmagnið. Það er eins og okkur, almúganum, komi þetta ekkert við. Við borgum bara fyrir orkuverin og svo varðar okkur ekkert um hvort þau komi til með að borga sig. En ég er viss um að ef Landsvirkjun fer að tapa á orkusölunni fáum við að finna fyrir því. Stjórnarandstöðuþingmenn hafa stundum velt því upp að þetta sé afleitt, auðvitað eigi þjóðin að vita raforkuverðið, en svo þegar reynt er að ganga á þá, svara þeir alveg eins og ráðherrar og aðrir stjórnarliðar; að þeir séu bundnir þagnareið. Samt tuða þeir um að það sé verið að selja orkuna fyrir of lítið verð. Er það réttlætanlegt, (ef lágt orkuverð til stóriðju er eins mikill glæpur og sumir vilja meina), að binda menn þagnareiði til að þegja yfir glæpnum? Eru þeir, sem þegja þannig, ekki samsekir þeim sem gera samningana um lága orkuverðið? Svo eru menn hissa á launaleyndinni!!